Mediumchat blog » HSP » HSP en verslavingsgedrag
HSP en verslavingsgedrag

HSP en verslavingsgedrag

Hoog sensitieve mensen zijn bijna net gewone mensen, en daarom hebben sommige van ons te maken met verslaving(en). Er wordt niet veel over gesproken. Misschien wordt er zelfs wel over gezwegen, of het wordt niet als zodanig (h)erkend... Ik heb in de praktijk ontdekt dat juist HSP verslavingsgevoeliger zijn dan de gemiddelde mens.

Verslaving, wat bedoel ik daar precies mee?

Onze grote vriend Wikipedia zegt er het volgende over: "Verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is, zodanig dat hij/zij deze gewoonte of stof niet, of heel moeilijk los kan laten.. "

Wanneer je bovenstaande definitie vertaalt naar het leven van iemand die heel erg gevoelig is. Iemand die zichzelf nog niet voldoende kent om zijn eigen valkuilen te herkennen, is de zin waarschijnlijk al snel herkenbaar.

Fysieke verslavingen herkennen we wel: roken, alcohol, drugs, eten, gokken, enz..., en breek me a.u.b. mijn mond niet open over de HSP die deze middelen nodig (denken te) hebben om maar niet te hoeven piekeren. Zichzelf te verdoven of zeggen dit nodig te hebben om te kunnen slapen. De tegenhangers zijn de extreme gezondheidsfreaks, want als ik alles maar onder controle heb (en angstvallig hou) dan komt het wel goed..

Vervelender - en in vele gevallen minder herkenbaar - zijn de mentale/emotionele verslavingen als werkverslaving, relatieverslaving, controle drang, niet los kunnen laten e.d., en daar gaat deze blog dit keer over. Je wilt niet weten hoeveel mensen ik spreek die hun werk of opleiding niet kunnen laten liggen. Zij piekeren op de zaterdagavond over hun werk of over cijfers van tentamens. Uhm... Word je daarvoor betaald? Had jij je zaterdagavond niet op een gezelligere manier kunnen doorbrengen?

'Tja, ik kan (hem, haar, mijn jeugd, werk of ieder ander onderwerp) nu eenmaal niet loslaten.'

Dat kan je wel maar het lukt je niet (of je wilt het niet) om het in jouw systeem te zetten dat je geen informatie (meer) hebt. Je reageert vanuit je emotie en niet vanuit je ware gevoel. Er is even geen duidelijkheid in je leven, daarom ben je genoodzaakt om te leren hoe je met teleurstelling mag omgaan. Een teleurstelling zoals het verbreken van een relatie. Plotseling is alles veranderd en heb je geen controle (meer) over wat de ander doet. De ander heeft immers besloten zelf zijn eigen pad te gaan bewandelen. Zonder jou... Jij was gewend aan een leven samen, of de man/vrienden of familie wel of niet bij je passen maakte niet uit. Zolang jij maar lief en aardig zou blijven zouden ze wel van je gaan houden. Maar... Ondanks al je goede zorgen is de relatie klaar, over en uit. Paniek, want je hele leven staat op zijn kop. Stel je voor dat je niet weet hoe het met je ex gaat, of erger nog; met wie hij nu omgaat. Je hoofd draait overuren, je maakt jezelf helemaal gek met dwingende gedachten waar je niet vanaf lijkt te kunnen komen. Kiest hij voor jou of is er al iemand anders in zijn leven? Je maakt er jezelf helemaal gek mee en de gedachten blijven maar komen en lijken niet te stoppen. Waarschijnlijk ga je ook minder goed eten, hierdoor raak je in een energiedip, word je moe en je komt in een neerwaartse spiraal van onwetendheid en somberheid terecht...

Ik zie relaties struikelen door het 'gebruik' van WhatsApp, Twitter, Facebook, enz... Waarom? Omdat de partner continue gecontroleerd wordt, en wat een onrust  (en onnodige jaloezie) veroorzaakt het, wanneer hij toevallig wel online is en niet met jou maar met iemand anders praat... Er wordt onmiddellijk ingevuld dat hij vast wel vreemd gaat of wat dan ook..

De vrijheid van het gebruik van Internet, je moet het allemaal maar aankunnen...

Ik zie ook relaties struikelen die helemaal niet hoeven te struikelen wanneer mensen beter met elkaar (i.p.v. over elkaar) zouden communiceren. En... als ze het verleden vrij zouden laten om met hun nieuwe partner verder te gaan. Hallo, je bent inmiddels alweer 10 jaar samen met Mientje. Wat maakt dat jij je ex van 15 jaar geleden nog zoveel macht en invloed geeft in het leven van vandaag? Jouw relatie met Mientje is nu ook niet hoe hij hoort te zijn want je ex staat nog steeds als een levend spook tussen jullie beiden in. Je ex is allang verder gegaan met haar eigen leven en toch besteed je er nog steeds veel energie aan om ervoor te zorgen, dat je haar invloed nog dagelijks voelt. Ze heeft je gekwetst en doet dat de dag van vandaag nog steeds, want jij bent zo angstig geworden. Waarom geef jij je ex zoveel macht over jou dat jij nog steeds niet durft te genieten van de liefde omdat zij je ooit pijn heeft gedaan? Wat maakt dat je 50 jaar later nog steeds terugkomt op die rotjeugd die je hebt gehad? Hadden ze je al niet voldoende gekwetst? Waarom sta je het ze dan toe nog steeds in vinger in de pap te hebben bij de beslissingen die je NU vandaag neemt in jouw leven...

Gebroken dromen, gebroken beloftes, gebroken illusies, sterker nog; de illusie voorbij...

Het is pijnlijk, natuurlijk is het pijnlijk maar gun het jezelf om dingen te gaan verwerken. Het sleutelwoord is acceptatie. Accepteer dat je de situatie niet kunt veranderen maar jouw mening erover wel. Accepteer dat we allemaal gekwetst worden, daar worden we krachtig en weerbaar van. Accepteer dat iets voorbij is en concentreer je eens op jezelf in plaats van altijd en eeuwig op de ander. Heb je die rotjeugd gehad, accepteer dan a.u.b. dat jij het verdient om blij en gelukkig te zijn ondanks die jeugd. Echt, het kan!!! Accepteer dat jij discipline (ai, dat is een vies woord), zou kunnen toepassen om grenzen te stellen aan je eigen gedrag. Ook aan een ander, maar in eerste instantie aan het gedrag van jezelf. Ik hoor het al knetteren in je hoofd, want wat bedoel ik hiermee?

Jij --> bent gevoelig --> en daarom vul je in --> dat leidt naar teleurstelling en gekwetstheid omdat je niet goed communiceert --> jouw invulling gaat een eigen leven leiden en klopt uiteindelijk niet meer met hoe je het had bedacht --> je emoties nemen je leven over en voor je het weet zit je jarenlang te wachten tot je dat ene schouderklopje waar je al zo lang op wacht zult krijgen.

Ik kan je nu al vertellen dat dit niet gaat gebeuren. Wanneer jij je niet erkend voelt door je ouders, als je niet erkend wordt door je vrienden (zijn dat trouwens wel echte vrienden dan?), stap uit die malende gedachtestroom, zet eens een lekkere plaat op en ga dansen, lezen, enz... Juist als je heel erg gevoelig bent is het belangrijk om je even terug te trekken om je wonden te likken, maar stel jezelf daarbij wel een heel erg duidelijke grens. Zeg bijvoorbeeld: 'Ik blijf 2 weken binnen en vanaf dat punt ga ik weer onder de mensen'. Het belangrijk je niet te verliezen in je verdriet zodat je verslaafd raakt aan de pijn... Ik weet dat het zo logisch klinkt wat hier staat, maar hele volksstammen hebben er last van. Last van het verleden, last van de pijn die jarenlang vastgehouden wordt in plaats van vrijgelaten... Enne, erkennen anderen je niet? Erken dan in godsnaam jezelf want dit gaat over JOU en niet over de ander...

Verslaafd aan het verdriet wat je opvreet, verslaafd aan de pijn die je ooit hebt gehad, verslaafd aan de aandacht die dit met zich meebrengt, verslaafd aan een te zwakke wilskracht, omdat het nu eenmaal veel gemakkelijker is om in slachtoffergedrag te vervallen dan jezelf de discipline op te leggen hier niet voor te kiezen... Nog eentje om het af te leren; heb jij ook mensen in je Facebook-vriendengroep die het nodig hebben om 5 foto's per dag van zichzelf te plaatsen? Verslaafd aan aandacht, goedkeuren en het tellen van de likes, jawel...

Confronterend? Jazeker, waar ben jij aan verslaafd?

Om een tipje van mijn sluier van verslavingsgevoeligheid op te lichten; dropjes, kaas, pinda's, popcorn, koffie, nicotine, 1 of  2 wijntjes, en last but not least knuffels, heel veel knuffels van kleindochters...

Fijne dag

Liefs Yve

Deel mijn post op facebook!


Gratis contact met een medium of paragnost?

Start nu je gratis chat



Blog geschreven door Yve


Blog door https://www.mediumchat.nl/media_consulenten/yve2.jpg

Hallo lief mens, mijn naam is Yve Wurth en ik ben Helderziend, Helderhorend en Heldervoelend geboren. Ik ben al jarenlang werkzaam als Paragnost, Tarottiste en Coach/Counselor. Heb jij een vraag, dan loop ik graag een stukje met je mee. Tot chats!


Lees hier meer over Yve

Lees ook deze blogs :


Lees ook Heb jij last van overprikkeling?
Heb jij last van overprikkeling?
Overprikkeling kan de basis zijn voor emotionele en fysieke klachten!

Lees ook Liefde, en de liefde voor jezelf
Liefde, en de liefde voor jezelf
"Houden van" wat is dat precies? Is het geven om die ander om hem (of haar) vervolgens niet meer los te laten?

Lees ook Over Voodoo en Zwarte Magie
Over Voodoo en Zwarte Magie
Yve vertelt wat voodoo en zwarte magie precies is! Bestaat het echt?

Lees ook Gevoelig? Ik? Je bent zelf een watje!
Gevoelig? Ik? Je bent zelf een watje!
Al mijn hele leven ben ik helderziend. Helderziend, helderhorend, -voelend, -enz, enzovoorts, maar ik had geen idee!

Lees ook Tarotkaart: Is onze liefde echt?
Tarotkaart: Is onze liefde echt?
Ben je aan het twijfelen? Lees hoe tarot kaarten jouw kunnen helpen