Mediumchat blog » HSP » Hsp en relatieperikelen
Hsp en relatieperikelen

Hsp en relatieperikelen

Facebook is een wonderlijke wereld. Er wordt volop gedeeld. Ik hou ervan om de dag op het gemakje op te starten. Wakker te worden, bakje koffie en mijn peukje erbij, de laptop op te starten, en een beetje op de startpagina te scrollen. Fijn, er is weer een vrolijk goedemorgen plaatje van vriendin Annelies. Echt, ik word er altijd vrolijk van en zou het eerlijk gezegd best missen als ze het een dag zou vergeten. De mens en zijn verwachtingspatroon ...

Ik scroll wat naar beneden en kom een egotripper tegen die voor de zoveelste keer zo'n 25 foto's van zichzelf heeft geplaatst. Hoe belangrijk kan iemand zichzelf vinden en hoeveel erkenning zoek je bij anderen voor al die foto's, denk ik dan... Ctrl, alt, del. Joh, laat mij met rust, ik wil toch niet steeds die kop tegenkomen...
Vervolgens kom ik ineens bij een zwaar depressief stuk terecht van een collega die het contact met haar ouders heeft verbroken, haar zoon wil ook al geen contact meer met haar, niet vrolijk. Bah, hier heb ik geen zin in, ik vind het trouwens ook niet professioneel om je hele hebben en houwen op facebook te plaatsen. Aan de andere kant, kriebeltje, nog een kriebeltje... hm, YES!!! Ik heb weer een onderwerp waar ik een leuke blog over kan schrijven...

Veel hsp hebben problemen met hun familie, eerlijk gezegd kom ik er niet veel tegen die geen verbroken familieband hebben met minimaal een, maar vaak meerdere gezinsleden. Of, wat ik regelmatig tegen kom in de praktijk, mensen die er naar toe werken dat de band uiteindelijk verbroken zal gaan worden, al is dat in sommige gevallen helemaal niet nodig.

Het issue wat over het algemeen speelt is dat de hsp zich niet begrepen voelt en/of niet begrepen wordt. Het hebben van een (te) hoog verwachtingspatroon is daar vaak de oorzaak van.

Hoog verwachtingspatroon --> teleurstelling --> het gevoel hebben niet erkend te worden --> eenzaamheid.

Je wordt gelanceerd op deze pretplaneet en groeit op in zo'n gezin waarvan jij zwaar het gevoel hebt dat je per ongeluk vlak na de geboorte verwisseld bent en laat je van alles en nog wat overkomen. Je leerde het niet om grenzen te stellen of om voor jezelf op te komen. Je groeide op met het gevoel dat er van alles en nog wat niet klopte. En precies daar gaat het vaak mis. Je wordt ouder, je voelt je ongelukkig met de situatie en stukje bij beetje leer je jezelf kennen. Je voelt dat je het buitenbeentje van de familie bent, want jij bent anders dan zij.

Jij en zij wordt uiteindelijk jij tegen zij, of zij tegen jou...

Je begint er steeds meer problemen mee te krijgen om het op te brengen om contact te hebben met mensen waarvan jij vindt dat ze je niet netjes behandeld hebben. Wanneer je er naar toe moet (van wie moet je dat?) heb je het gevoel een steen in je maag te hebben. De steen groeit na iedere ontmoeting en wordt uiteindelijk een berg. Je voelt je verpletterd en je begrijpt het niet, want hoe is het in Godsnaam mogelijk dat je in zo'n gezin geboren bent? Ben je echt niet geadopteerd of zo? Hoe kan het zo zijn dat er zo'n verschil ontstaat tussen jou en hun, en hoeveel heb jij voor jouw gevoel al geïncasseerd voor je de beslissing neemt om het contact te verbreken?

Je voelt je schuldig over al deze gedachten dus je doet extra je best. Je gooit er nog meer energie bovenop om jezelf erkend te voelen, want... Als jij maar lief bent, volgzaam blijft, alles begrijpt en enorm veel voor ze doet, dan gaan ze jou ook wel waarderen. Ja toch???

Verwachtingen, verwachtingen, wat zal je ermee op je plaat gaan als je op dat schouderklopje - wat echt niet gaat komen - blijft wachten.

Vaak gebeurt er precies het tegenovergestelde, je komt anderen mensen tegen en je werkt hard aan jezelf, doet een cursusje hier, een workshopje daar. Na verloop van tijd ga jij jezelf realiseren dat het leven voor jou toch net even iets anders in elkaar steekt dan wat je hebt meegekregen vanuit je opvoeding. Het gevoel van onbegrip, machteloosheid en eenzaamheid groeit uit tot een enorme bal van frustratie en explodeert uiteindelijk middenin je gezicht. Je begrijpt het niet, want je doet zo je best om goed te doen. Maar ja, mijn oma zei het al; uiteindelijk wordt je altijd door een strontkar overreden en niet door een luxewagen. De shit die je over je heen krijgt is van een behoorlijke omvang, maar er ook goed nieuws. Jij krijgt de gelegenheid om voor jezelf kiezen...

Er zit een patroon in, een patroon dat jij als hsp emoties absorbeert, maar er niet voldoende over communiceert. Wanneer je daar voorzichtig mee begint, begint vaak ook de ellende want jij verandert ineens van rol. Daar waar je eerst begrijpend, volgzaam en meegaand was, krijg je nu een mening die je - al is het dan stap voor stap - gaat uiten. Je gaat grenzen stellen. Er komt weerstand, want zij pikken die plotselinge rolverandering van jou niet. Het maakt niet uit hoe je dit verhaal aan me vertelt, dit is een patroon wat ik keer op keer tegen kom.

In heel veel gevallen is helemaal niet nodig om het contact te verbreken als je maar duidelijk communiceert in plaats van invult. Wanneer je de situatie van een afstandje bekijkt in plaats van jezelf te laten meeslepen in het drama. Je zou er namelijk ook voor kunnen kiezen om jezelf emotioneel los te koppelen en gewoon niets te verwachten. Ik merk iedere keer opnieuw dat veel hsp een gigantisch hoog verwachtingspatroon hebben, zowel van zichzelf als van anderen. Precies daar gaat het vaak mis. Als je niets verwacht kan je ook niet teleurgesteld worden. Helaas is bij veel mensen het eindresultaat dat de hsp jarenlange frustratie, verbroken verwachtingen, afwijzingen, pijntjes en verdrietjes heeft opgeslagen die er in een klap uitkomt. Genoeg is genoeg, en de breuk is een feit.

Jaren en jaren later heb je er nog steeds problemen mee...

Eigenlijk is dit hele probleem in een paar woorden samen te vatten. Het gaat erom dat je het gevoel hebt niet ERKEND te worden. Ieder mens heeft het nodig om erkend te worden door de mensen die het dierbaarste horen te zijn. Opgroeien in een fijn en warm koesterend gezin, weten dat er enorm veel van je gehouden wordt. Jezelf fijn voelen, wetend dat je erkend, gewaardeerd en gerespecteerd wordt voor wie je bent. Willen we dat niet allemaal?

Mocht jij in de situatie zitten dat jij je niet erkend voelt, dan is er eigenlijk maar een oplossing en dat is; ERKEN jezelf. Eigenlijk is het heel erg simpel, zolang jij niet leert om van jezelf houden en jezelf te erkennen straal je dat ook niet uit. Als jij jezelf niet erkent zullen anderen dat ook niet doen. Creëer een netwerk van positieve mensen om je heen waarbij je je goed voelt en steek daar tijd en energie in. Ieder persoon die maakt dat jij je structureel rot, klein, niet gewaardeerd of gerespecteerd voelt, hoort niet thuis in je leven.

Je hebt deze hoofdpijn niet nodig als je mensen om je heen hebt die je wel erkennen, die wel blij met je zijn, die je rijke gevoelswereld wel begrijpen. Mensen waarvan je wel energie krijgt, maar helaas duurt het vaak een tijdje voor dat kwartje valt en zal je je in het begin heel erg richten op wat je NIET meer hebt. Je voelt je slachtoffer, en dat is prima. Alleen niet langer als een paar dagen oké? Dan kan je het jezelf gunnen om fijne, blije, positieve mensen om je heen te hebben die maken dat je dag een gouden randje krijgt...

ERKEN JEZELF en uiteindelijk zullen anderen dat ook doen. En degenen die dat niet doen? Die verdienen geen belangrijke plek in je leven...

Fijne dag

Liefs Yve

 



Deel mijn post op facebook!


Gratis contact met een medium of paragnost?

Start nu je gratis chat



Blog geschreven door Yve


Blog door https://www.mediumchat.nl/media_consulenten/yve2.jpg

Hallo lief mens, mijn naam is Yve Wurth en ik ben Helderziend, Helderhorend en Heldervoelend geboren. Ik ben al jarenlang werkzaam als Paragnost, Tarottiste en Coach/Counselor. Heb jij een vraag, dan loop ik graag een stukje met je mee. Tot chats!


Lees hier meer over Yve

Lees ook deze blogs :


Lees ook Aura en chakra`s
Aura en chakra`s
Jullie hebben vast wel eens gehoord van aura`s en chakra`s. Maar wat zijn ze precies? Waar dienen ze voor? Waarom zijn ze zo belangrijk?

Lees ook Wees wie je wilt zijn in je relatie!
Wees wie je wilt zijn in je relatie!
We willen heel vaak de liefde voor de ander behouden, de passie, het verlangen.. Ik vraag me dan heel vaak af, ten koste van wat?

Lees ook Waarom ben ik toch zo moe?
Waarom ben ik toch zo moe?
Je hoort het bijna dagelijks, mensen die zeggen dat ze zo moe zijn! Er zijn diverse oorzaken van vermoeidheid, die niet meteen medisch zijn!

Lees ook Communiceren in je relatie
Communiceren in je relatie
Verreweg de meeste problemen in relaties komen voort uit elkaar niet begrijpen. Wat is dat toch?

Lees ook Persoonlijke thema's in relaties
Persoonlijke thema's in relaties
In relaties worden we gespiegeld aan elkaar, uitgedaagd en kunnen we ook leren van elkaar. Het is de bedoeling dat je de uitdaging aangaat!